Nog steeds komen veel mantelzorgers in een sociaal isolement terecht. Niet vaak echter zoals hieronder beschreven.

" Ik zorg al sinds mijn negende samen met mijn visueel gehandicapte moeder voor mijn broertje en zusje (toen net geboren tweeling, nu 18). Ik weet ook 100% zeker dat ik thuis wil blijven wonen om voor mijn visueel gehandicapte moeder te blijven zorgen. Wij vinden dit beiden een goede oplossing, ook omdat de kans erin zit dat mijn moeder blind wordt.
Ik loop er constant tegenaan dat mensen mij niet begrijpen en niet waarderen wat ik doe. Hierdoor heb ik weinig contact met andere mensen, ook van mijn leeftijd (27).
Er wordt ook vaak gezegd dat ik geen vriend/man zal vinden die deze situatie zal accepteren en erin mee zal gaan. Dit komt erg hard aan bij mij en dan komt de twijfel: misschien blijf ik wel altijd alleen?
Het is moeilijk om de moed erin te houden als alle mensen in je omgeving afkeurend reageren. "

L.C.

Naam en mailadres bekend bij de redactie, t.b.v. reacties (ook via : dcmn@hetnet.nl)