Het nieuw gevormde Kabinet heeft in recordtijd een regeerakkoord op tafel gelegd.
Belangrijkste thema: Bezuinigen.
Hoewel iedereen het er mee eens is, dat er bezuinigd moet worden ( niet door mij maar door de ander) is er toch grote beroering ontstaan.
Het grootste tumult wordt voor aleerst gevormd door de inkomstenafhankelijke zorgpremie. Logisch, want dat treft je meteen in de portemonnee.
Dat er echter ook een tsunami aan zorgellende in aantocht is, wordt (nog) niet onder de aandacht gebracht. Hoezo?

In de professionele zorg is de vergrijzing (lees: pensionering) begonnen. Van de beloofde vele duizenden nieuwe zorgprofies is nog niet veel te bekennen.
Door de bezuiniging zullen waarschijnlijk tienduizenden thuiszorgmedewerkers (vrnl. huishoudelijke zorg) op straat komen te staan.
De gesubsidieerde zorg (gemeente) wordt met driekwart verminderd. Zelf zorg inkopen wordt de bedoeling.
Van de eerder toegezegde extra aandacht voor 'welzijn' (vrijwilligers en mantelzorgers) door bijv. de PvdA is in het nieuwe regeerakkoord niets meer terug te vinden. Ze worden zelfs niet eens meer genoemd.
Er zal een groot beroep gedaan gaan worden op vrijwilligers (die er steeds minder zijn) bij vele maatschappelijke organisaties (voetbal, brandweer, politie, jeugdwerk, buurtzorg, slachtofferhulp etc.).

Ook het inschakelen van zorgvrijwilligers gaat steeds belangrijker en noodzakelijker worden. Deze vrijwilligers moeten natuurlijk wel een tikkeltje worden opgeleid en begeleid. Dus komt er ook vraag naar opleiding, instructie en begeleiding en tijdsmanagement.
En dan zijn er ook nog de mantelzorgers (m/v). Leeftijdsgroep van 8 tot 88. Zij hoeven niet gevraagd te worden om te zorgen en vaak ook te verplegen. Want zij doen dat uit liefde en verantwoordelijkheidsgevoel al uit zichzelf. Zij doen dat in tegenstelling tot bovengenoemden niet op vastgestelde tijden, onopgeleid en onvoorbereid. Mantelzorgers vinden het meestal fijn om voor hun geliefde partner, kind , ouder of goede vriend te mogen en te kunnen zorgen. 
Dat ze naast hun mantelzorgtaak ook nog studeren, of het gezin en huishouden verzorgen, of een baan hebben, nemen ze graag op de koop toe. Ook als het daardoor extra pittig wordt. Maar het moet natuurlijk niet te zwaar worden. En dat gebeurt helaas steeds vaker. Dan moeten ze hulp vragen. Bij de gemeente of (op eigen kosten?) bij een zorgorganisatie, of mantelzorgmakelaar.
Ook is er de mogelijkheid om zelf vrijwillige medewerkers in te schakelen via nieuw gevormde organisaties zoals bijvoorbeeld de Servicedesk 'We helpen' (www.wehelpen.nl). Dit soort organisaties werken via het principe: als je kunt helpen of als je geholpen wilt worden, regel dat dan onderling.
Een levensgroot bijkomend probleem wordt onderhand dat veel, vooral vrouwelijke, mantelzorgers de inkomsten van hun baan niet meer kunnen missen. Zij zullen vaak moeten kiezen: "Wat gaat voor? Mijn gezin of mijn baan of de zorg voor de zorgvragende geliefde?"

De overheid gaat er van uit, dat informele zorg, vrijwilligerswerk en buurtbetrokkenheid een oplossing is voor alle door bezuinigingen veroorzaakte tekortkomingen in de zorg. Vandaar de logische opzet: "Blijf zolang mogelijk lekker thuis als je chronisch ziek of zorgvragend oud wordt ! Dáár moet je verzorgd en/of verpleegd worden".  En eerlijk is eerlijk, dat is een prima oplossing. Of het echter gaat lukken is helaas de vraag. Want wie moet die zorg en/of verpleging gaan geven?

Wim Klein.(DCMN)