Willen jullie weten, wat ik nou zo graag zou willen? Dat alle vormen van zorg beter zouden samenwerken maar vooral, dat er geluisterd wordt naar de mensen die de zorg ontvangen.

Men praat altijd over ”ZORG OP MAAT” en dat de cliënt vooral zelf moet beslissen zolang dat kan.
Maar, naar mijn gevoel wordt dit juist ook wel tegengewerkt.
Zelf werk ik 22 jaar in de zorg. Heb ook altijd veel respect gehad voor kinderen die hun ouders zoveel mogelijk zelf verzorgen.
Petje af voor die mensen !!!!
Er zijn zoveel ouderen die dagen, soms weken niemand zien. En ze zijn al zoveel kwijt.
En als ze dan iemand hebben,wordt dat soms ook nog afgenomen.
Er wordt tegenwoordig wel zorg gegeven,maar een luisterend oor???
Terwijl dat voor de meeste mensen juist HET allerbelangrijkste is.

Nu moet ik toch even mijn ongenoegen kwijt hoor.
Ik heb een hele tijd de zuster van onze buurman verzorgd.
Zij heeft  leverkanker en is in haar laatste levensfase.
Haar broer en schoonzus (onze buren) wilde haar graag in huis nemen.
Ze vonden het wel een moeilijke beslissing en hebben nog een tijdje in dubio gestaan om dit te doen.
Ze hadden het haar beloofd, dat als het ooit zover mocht komen, ze bij hen mocht wonen.
En ja, belofte maakt schuld.
Ik heb hierbij mijn hulp aangeboden om hun zoveel mogelijk te helpen.
Wij kende haar ook goed, omdat ze in vakanties daar altijd op de beesten paste. Wij lieten dan weer de honden uit, aangezien zij straatvrees had.
Zo kregen we een goed contact.

In het begin ging het best redelijk met haar. Ik kwam 1x in de week om haar lekker te douchen en haar haren te wassen.
Op een gegeven moment werd ze slechter. Ze had toen ook meer zorg nodig.
Er werd thuiszorg in gezet.
Heel fijn natuurlijk.
Zelf zit ik al 22 jaar in de zorg,dus ik weet wat het is.

Ik kwam dan ook geregeld over de vloer om zoveel mogelijk te helpen.
Niet alleen omdat ik dat graag wilde, maar ook omdat zij steeds naar mij vroeg.
Het was altijd Carline voor en Carline na.
Als ik er was, mocht de thuiszorg ook niks doen.
Ze had veel liever dat ik het deed.
En logisch natuurlijk.
Zou je zelf ook niet liever geholpen willen worden door een vertrouwd persoon?
De thuiszorg is natuurlijk uitstekend. Echt fijn dat dat bestaat. Maar het feit staat dat je wel elke keer een ander voor je neus hebt staan.
En met de één klikt het nou eenmaal beter dan met de ander.
Ook logisch,want dat heb je zelf ook in het dagelijks leven.

Hier in Almere zijn ze daar echter helemaal niet blij mee. Ze vinden het zelfs storend dat iemand geholpen wordt door een mantelzorger.
Ze presteren het zelfs om maar gewoon weg te blijven zonder af te bellen.
En dat stoort mij weer.
Ze dreigden het zelfs helemaal af te zeggen, als er mantelzorg bleef komen.

Misschien kun je je voorstellen dat dat mij heel verdrietig maakt. En niet alleen mij, maar ook de persoon die de hulp zo nodig heeft.
Het is zelfs zover gekomen, dat ik niet eens meer durfde te komen, omdat ik bang was, dat de thuiszorg dan niet meer zou komen.
En laten we wel wezen, ik kan natuurlijk ook niet altijd.

Dus ik hield mij wat meer op de achtergrond om de thuiszorg niet in de weg te lopen.
Echter werd er wel elke dag naar mij gevraagd.
Dit doet best pijn.

Zelf werk ik 22 jaar in de zorg en ben altijd blij geweest als er familie was die pa of ma verzorgde.
Het is toch alleen maar heerlijk als iemand zoveel mogelijk verzorgd kan worden door een bekende. Door een mantelzorger?
Waarom al die problemen?

Ik vind dat hier beter op ingespeeld moet worden.
Het is natuurlijk altijd handig als de thuiszorg alsnog komt. Al is het alleen maar om even te kijken.
Zij hebben sowieso een sneller contact met huisarts en ziekenhuis, mocht dit nodig zijn.
Maar.................... laat iemand verzorgd worden door de persoon die ze graag om zich heen wil hebben.
In ieder geval zoveel als mogelijk is.

Graag zou ik willen weten of er meer mensen deze ervaring hebben.
Groetjes,
Carline