Mijn mantelzorgtaak gaat met vlagen.

Mijn man heeft namelijk een obcessieve compulsieve dwangneurose.
Dat komt zomaar, ineens, als een dief in de nacht.
De laatste 10 dagen waren zeer heftige dagen. Gisteren bijvoorbeeld is hij met twee tafelpoten van mijn printertafeltje bezig geweest. Om die poten te poetsen. Dat doet hij dan van 6.30 uur in de ochtend tot 21.30 uur in de avond.
Zo’n week leeft hij in zijn eigen wereld. Hij heeft dan nauwelijks contact met mij.
Waar hij mee gaat poetsen, moet absoluut schoon zijn. Dus gebruikt hij dan zowat mijn gehele linnenkast en bijv. ook 8 keukenrollen. En gisteren 6 rollen en de nodige toiletrollen.
Ik ben nu totaal gebroken, want hij is nergens meer als ik er niet zou zijn.
Daarna krijgen we nu een kleine week om hiervan bij te komen. Daarna, na een korte rustpauze krijgt hij als een explosie weer een nieuwe aanval.

Na die aanvallen zijn we allebei totaal opgebrand en oververmoeid.
Gelukkig wonen we in een aanleunwoning en mocht het totaal uit de hand lopen, dan is er zodoende wel extra hulp te krijgen.

Carla.

Carla en haar man zijn beiden 70+ers.
Adres en gegevens bekend bij de redactie.