Dag Wim,

Het was helemaal een idee van Jeroen. Omdat Mariska nu met haar Bert en as. schoonfamilie op pad ging,vond Jeroen, dat we eigenlijk Opa zouden moeten meevragen. Die is nu 77 en woont sinds Oma is opgenomen nog wel zelfstandig, maar samen met de thuishulp moeten we hem wel al veel helpen.
Nu was het voorstel van Jeroen, dat Opa met ons zou meegaan en dat hij helemaal voor hem zou zorgen. Dan was Opa er ook eens echt uit en met vakantie. Onze twee huisjes mochten ook niet te dicht bij elkaar staan, want Jeroen wou Opa zo zelfstandig mogelijk laten zijn.
Stel je dat even voor. Onze Jeroen. Net 15 jaar oud. En dan 'helemaal in z'n eentje' voor Opa zorgen. Opstaan, eten verzorgen, helpen bij het aankleden, in de rolstoel, etc. We hebben hem geen één keer hoeven te gaan helpen. En dan moest je hem zien sjouwen achter die rolstoel. Een paar keer zijn we samen uit eten gegaan. Gezellig. Maar op de andere dagen zorgde Jeroen in overleg met Opa wat zij zouden eten. Eerlijk is eerlijk: ze hebben wel verschillende keren pizza uit de vriezer en een kant-en-klare maaltijd gegeten. En het ontbijt en de lunch was meestal een brunch.
Opa vond het geweldig. Bij het huisje en op het strand. In jaren was hij al niet meer op vakantie geweest. Super trots was hij op zijn kleinzoon. De dag voor we teruggingen naar huis zijn we met z'n allen naar de Efteling geweest. Het idee van Opa en alles op zijn kosten. Als teken van waardering voor wat Jeroen had gepresteerd.
Ik weet, dat jij je nogal met mantelzorg bezig houdt. Wat Jeroen deed was natuurlijk nog geen mantelzorg te noemen, maar ik denk wel dat jij jongens met net zo'n inslag vast wel in je praktijk tegen zult komen. Wij zijn geweldig trots op hem.

Hartelijke groeten, natuurlijk ook aan je vrouw, en tot gauw.

Ellen.