Het is me toch wat met ons.

Wat zijn we veel genoemd in het nieuws. Het was in 2013 :" Zorg vóór en Zorg ná !" En daarbij werd  ook heel veel mantelzorg  genoemd. Allerlei soorten mantelzorg passeerden de revue: - primaire mantelzorg; - bijzondere mantelzorg; - gewone mantelzorg; - vrijwillige mantelzorg; - verplichte mantelzorg; - betaalde mantelzorg; - terminale mantelzorg; - inrichtingsmantelzorg; - intensieve mantelzorg; - professionele mantelzorg.
Als mantelzorger wisten we niet eens, dat er zoveel verschillende soorten mantelzorg bestaan. Wij dachten, dat het gewoon is, zoals bijvoorbeeld Mezzo omschrijft: "Mantelzorg overkomt je. Je bent meestal geen verpleegkundige van beroep en je hebt er niet voor geleerd, maar toch ga je onvoorbereid zorg geven  aan iemand waar je van houdt, en/of waar je een emotionele band mee hebt".
"De mantelzorg kan heel veel omvattend zijn en is niet in een protocol vast te leggen" (M.Hoonhoud / Mezzo.)
Dat betekent dus, dat iedereen mantelzorger kan worden en zijn.  Je geeft het minstens 8 uur p.w. en zeker drie maanden lang. Nou is die laatste zin een beetje geflatteerd. Mantelzorg geef je meestal tussen de 3 en de 10 uur p.d. (soms zelfs wel 24/7 p.w.)  en het  duurt in vele gevallen jarenlang. (Vaak levenslang voor de verzorgde of de verzorger). Vandaar dan ook, dat je niet erg gebaat bent bij kortdurende verlofsituaties, als je naast je mantelzorgschap ook nog een betaalde baan hebt.

Gelukkig zijn er voor ons mantelzorgers  ook heel veel organisaties, stichtingen, verenigingen,  allemaal vol met professionals,  aan het werk gegaan. Al dan niet, meestal wel, met een behoorlijke subsidie van overheidswege. We veroorzaken dus heel wat betaald werk en banen. Dat is niet zo slecht voor de huidige economie en de arbeidsmarkt.
Ook niet zo slecht is, dat we als mantelzorgers met elkaar voor vele miljarden aan bezuiniging zorgen binnen "de Zorg". We doen dat laatste zelfs zó goed, dat 'De Overheid' denkt , dat we als mantelzorger nog wel wat meer zouden kunnen presteren en dus bijdragen aan de supernoodzakelijke  bezuinigingen.
Al die professionals komen met heel wat theorieën aanzetten voor en over de mantelzorg. Dat moeten ze natuurlijk ook wel, want daarvoor worden ze betaald. En ze bedoelen het ook echt goed.
Jammer is wel een beetje dat veel mantelzorgers, als ze met die theorieën worden geconfronteerd, zich daarin vaak niet herkennen en zich daardoor zelfs ondergewaardeerd kunnen gaan voelen. Gelukkig maar, dat de meeste mantelzorgers daar geen last van hebben. Ze weten niet eens dat ze mantelzorger zijn, of ze voelen zich niet aangesproken, of ze hebben geen tijd om zich daarmee te bemoeien.
Er komen ook steeds weer nieuwe mantelzorgers bij, die nog van niets weten. Voor hen wordt  het wel moeilijker om mantelzorger te zijn, omdat er inmiddels door die professionals al zoveel vaktermen, afkortingen en omschrijvingen van mantelzorg zijn bedacht en aangedragen, dat zelfs een oude rot in de mantelzorg niet goed meer snapt wat er nou toch allemaal ten behoeve van de mantelzorg wordt genoemd. En je zult bijvoorbeeld maar een 'jonge mantelzorger' zijn, van bijvoorbeeld 12 jaar !

In 2013 zijn natuurlijk ook diverse prima al bestaande of nieuwe ideeën aangedragen en ook al uitgevoerd ten behoeve van ons als mantelzorger. Zoals: - Er ontstond het besef dat wijzelf beter voor ons zelf moeten gaan zorgen en dat daarvoor bijv. de respijtzorg georganiseerd moest gaan worden; - Omdat onze zorg ook de zorg van de Gemeente moet gaan worden, moeten gemeenteambtenaren op cursus; - Mantelzorgers moeten bepaalde privileges kunnen krijgen (financieel, sociaal, beroepsmatig en rechtsmatig); - Onderwijs moet veel meer rekening gaan houden met jonge mantelzorgers; Artsen moeten behalve naar de patiënt ook naar de mantelzorgers omkijken - Er moet naar ons geluisterd worden, wanneer we een ' helpende hand' nodig hebben.; - Het voorstel ,van o.a. de DCMN enkele jaren geleden, om mantelzorgers wettelijk te erkennen en ( na indicatie) financieel tegemoet te komen, wordt nu eindelijk serieus in overweging genomen; - Een overbelaste mantelzorger zit of fysiek, en/ of psychisch, en/of financieel,en/ of sociaal in de knel;  - Het verschil tussen mantelzorg en vrijwillige zorg begint langzamerhand bekender te worden.
Blijft er nog één ding over om te weten: - Met z'n hoevelen zijn we nu eigenlijk? Tien jaar geleden werd ons aantal geschat op 1 op de 11 Nederlanders. Nu wordt al gesproken over 1 op de 4. Als we echt met zoveel zijn, dan is het toch echt erg jammer, dat we ons nooit zullen kunnen verenigen tot één grote club. Dat zou wat zijn :" Vier miljoen mantelzorgers bij elkaar op het Malieveld".  Wat zouden we dan wel niet kunnen bereiken? Of willen we dat niet ? Ik denk het niet. Voorlopig zullen we het echt maar moeten doen met ons aller Mezzo.
Een mantelzorger wil meestal alleen maar goed zorgen voor diegene die hem of haar lief is en haar of zijn zorg nodig heeft. En daarbij wens ik jullie dus alle sterkte.
Ben je het met bovenstaande wel of niet eens, reageer dan alstublieft. Dat kan op de LinkedInsite   Mantelzorg Nederland of in ons lijfblad: www.mantelzorgerbenjenietalleen.nl .

Wim Klein (DCMN)