Gelukkig wordt er in de media steeds meer aandacht geschonken aan mantelzorgers . Die mensen, in de leeftijd van ± 8 tot ± 88 jaar, doen hun liefdevolle zorgtaak meestal in stilte. Omdat ze vinden dat die zorg geven aan hun kind, hun partner, hun ouder, hun goede vriend vanzelf sprekend is. Omdat ze van die zorgvrager houden. Ze doen het "om niet". Ze zijn niet georganiseerd. En de overheid gaat er steeds vaker vanuit, dat ze die zorg wel zullen geven.  Ze zorgen ook voor een leuke besparing op de zorgkosten van de Overheid. Dat die mantelzorgers daardoor in fysieke, psychische, financiële en/of sociale (grote) problemen kunnen komen, dat wordt op de koop toe genomen.
Maar dat mag dus niet gaan gebeuren. En daarom is het goed dat de mantelzorgvereniging Mezzo en het 'Expertisecentrum Mantelzorg' hun uiterste best doen om de ondersteuning van mantelzorgers die in de knel komen zo goed mogelijk te maken. En daarom is het zo goed, dat de media steeds duidelijker opkomen voor de mantelzorgers. Ik ben op het dagblad Trouw geabonneerd en daarom zie ik daar hoe die krant regelmatig met goede berichten komt.  Maar ik weet ook, dat andere Dag- en Weekbladen steeds vaker de mantelzorg met al zijn wel en wee onder de algemene aandacht brengen. "Dank daarvoor dames en heren redacteuren, ga zo door!"

Het artikel in Trouw van 10 november 2014:
" Mantelzorgers weten niet wat hen te wachten staat.
   Decentralisatie zorg.

Bijna driekwart van de 2,6 miljoen Nederlandse mantelzorgers is (nog) niet geïnformeerd door de gemeente over de veranderingen die vanaf 1 januari 2015 gelden in de zorg.
Dit blijkt uit een peiling onder mantelzorgers door hun belangenvereniging Mezzo. Algemeen wordt aangenomen dat er meer op de schouders van mantelzorgers terechtkomt door de overheveling van zorgtaken van het rijk naar de gemeenten,
"Veel mantelzorgers hebben geen idee wat de veranderingen in het beleid praktisch gezien betekenen", zegt Mezzo-directeur Liesbeth Hoogendijk. "Zes op de tien personen zijn niet gerust op de veranderingen.
"Hoogendijk wordt regelmatig benaderd door ongeruste mantelzorgers met vragen over de toekomst. Mensen willen bijvoorbeeld weten of hun autistische kind dezelfde vertrouwde begeleider houdt, of straks misschien verschillende begeleiders krijgt. En of gehandicapten in 2015 nog vervoer krijgen naar de zorgboerderij.
Allemaal onzekerheden. En dus, stelt Hoogendijk, moeten gemeenten alles er aan doen om de mantelzorgers te benaderen.
Maar hoe bereik je 2,6 miljoen mantelzorgers? Ze zijn vaak niet bekend bij de gemeente. En de gemeentelijke telefoonkaartenbak van mantelzorgers biedt ook al geen uitkomst.
De benadering dient vooral via professionals te verlopen, zegt Hoogendijk. Via huisartsen en buurtteams, maatschappelijk werkers en welzijnswerkers. "Die moeten samen met de gemeente een duurzame relatie opbouwen met de mantelzorgers. Zo voorkom je dat thuishulpen (-zorgers red.) overbelast raken en in de problemen komen."   (Trouw)

Wim Klein.