Zijn de mantelzorgers genoeg in beeld geweest bij de verkiezingen?

Een duidelijk onderdeel van de verkiezingsdebatten voor de Statenverkiezingen was 'de zorg'. Hier en daar kwam daarbij ook de mantelzorg aan de orde. De nadruk daarbij lag dan vooral op de ondersteuning zoals die via de WMO kan worden verstrekt. Per gemeente zit daar een behoorlijk verschil in. Er wordt ook verschillend gedacht over de vorm en de noodzaak van mantelzorgondersteuning. Een goed voorbeeld van een andere invalshoek t.a.v. de mantelzorg wordt gegeven door Cora Postema. In de rubriek "Mijn verhaal" vind je haar verhaal (helpen scoort).
Er zijn mantelzorgers die ondersteuning nodig of prettig vinden. Anderen vinden dat niet nodig. Zij geven aan, dat ze de zorg die ze geven prima kunnen doen en volhouden.
Daarom is het voor de gemeente (WMO) en mantelzorgorganisaties nodig, dat ze niet meteen met één of ander hulpprogramma op de proppen komen, maar eerst vragen en/of uitzoeken wat de mantelzorger wil en waar hij/zij eventueel behoefte aan heeft. En pas dan kan beslist worden of de mantelzorg-ondersteuning gewenst en/of nodig is.
In het dagblad Trouw stond 13 maart jl. een prima artikel over de grenzen van de mantelzorger.  En daarbij werd een zestal punten genoemd waar mantelzorgers behoefte aan (-zouden kunnen- red.) hebben. Ik neem ze hierbij even over met dank aan de redactie van Trouw:
1. Wekelijks er even uitgaan; 2. Zekerheid dat er plaats is in een verpleeghuis als dat in de toekomst nodig is; 3.een vertrouwde contactpersoon aan wie ze zo nodig advies kunnen vragen; 4.Af en toe op vakantie kunnen; 5.Iemand die vraagt of ze het op den duur wel volhouden; 6.Een betere voorbereiding op wat in de toekomst kan gebeuren.
Menig mantelzorger zal op dit zestal een uitbreiding weten. Dat weet ik ik. Maar waar het mij dit keer om gaat, is dat er gelukkig nog steeds op een juiste wijze aandacht aan de mantelzorgers wordt besteed.
Wim Klein.